• |
ide | kryesore

Ermal Meta fiton “Sanremo 2018”

Kryesore, Lajme

Kantautori shqiptar Ermal Meta triumfoi në skenën e Ariston të Sanremos duke rrëmbyer trofeun e festivalit më të rëndësishëm në Itali. Dueti i tij me Fabrizio Moro i titulluar “Non mi avete fatto niente” (Nuk më keni bërë asgjë) u rendit i pari pas votave të jurisë profesioniste dhe atyre të publikut. 

Në Sanremo 2018, kënga e Ermal Metës dhe Fabrizio Moro nuk i shpëtoi polemikave. Kënga e tyre u pezullua fillimisht pas akuzave se ishte e vjedhur. Në fakt bashkautori i këngës Andrea Febo pranoi se kishte marrë një pjesë nga refreni i një kënge të prezantuar në Festival 2 vjet më parë e cila nuk ishte pranuar dhe që nuk ishte publikuar. Sipas tij, kjo ishte një këngë krejt tjetër me një përmbajtje dhe fabul tjetër. Tashmë kënga është një himn kundër akteve terroriste. Pas 36 orësh drejtuesit e festivalit e kthyen këngën në garë dhe ajo arriti të triumfojë. 
Por kush është Ermal Meta? Ai lindi në Fier dhe që prej moshës 13 vjeçare jeton në Bari, Itali me familjen e tij. Karrierën e tij e nisi si kitarist i grupit Ameba 4. Grupi konkurroi në kategorinë e të rinjve në Sanremo të vitit 2006 me këngën “Rido… forse mi sbaglio”.

Në vitin 2009, Meta formoi një tjetër grup, La Fame di Camilla, me të cilët realizoi tre albume. Në 2010, ai mori pjesë përsëri në Sanremo në kategorinë e artistëve të rinj. Përveçse këngëtar, ai është dhe një kantautor mjaft i talentuar. Ermal Meta ka shkruar këngë për emra të njohur të muzikës italiane si Patty Pravo, Marco Mengoni, Emma, Giusy Ferreri etj. Gjithashtu, ai ka shkruar dy këngë “Tutto si muove” dhe “Volevo perdonarti, almeno” për serialin televiziv Braccialetti rossi.

Në vitin 2017 ai konkurroi për herë të tretë në Sanremo, por për herë të parë si solist. Kënga e tij “E ndaluar të vdesësh” u konsiderua si një nga krijimet me tekstin që përcillte mesazhin më të fortë në këtë festival ku ai zuri vendin e tretë. 

©LAPSI.al 

 

8 Comments

  1. Nuk ka patur asnjë “polemike” për “vjedhje” të muzikes nga Ermal Meta.
    Kishte thjeshtë një akuzë aspak të motivuar per tekstin, se ishte plagjiaturë me tekstin e të njejtit autor që nuk kishte arritur të merte pjesë ne nje festival të mëparshem të San Remos.
    Eshtë e marrëzishme të akuzohet cilido autor, që ripunon krijimin e tij të mëparshëm të pa suksesshëm, se paskej “vjedhur”. E cilin paskej “vjedhur” autori i tekstit duke shfrytëzuar ndonjë varg të tij ? Vetveten ?
    Po kompozitori Meta, çfarë na paskej “vjedhur” siç shoh të shkruhet këtu ?
    E gjithë historia lidhet me një abuzim sa i takon fenomenit të plagjiaturës.
    Plagjiaturë si një dukuri e paligjëshme, nuk mund të konsiderohet kursesi procesi i ripunimit të krijimt artistik.
    Ka shembuj të shumtë kompozitorësh e shkrimtarësh gjeniale që në procesin e ripunimit të veprave të tyre, kanë përdorur motive të tyre origjinale që i kanë shfrytëzuar më parë por që i kanë paraqitur të ripunuara më vonë.
    Këtu pra nuk kemi të bëjme fare jo më me “vjedhje” sic abuzohet në mëmyre primitive, por as si plagjiaturë të pavetëdishme, fenomen që ndodh shpesh tek krijuesit
    Më pëlqeu shumë kënga e kënduar nga “The Collors”, por që në dëgjimin e parë sec më kujtonte një këngë të kënduar në një nga festivalet europiane. Më pëlqeu kënga e Luca Barbarosës, por që në dëgjimin e parë seç më kujtonte ca këmgë ruse të shekullit të kaluar. Sigurisht se pa i bërë krahasimet konkrete, nuk mund ti akuzoj autorët e këtyre këngëve se kanë abuzuar me plagjiaturë.
    Por që të gjesh një varg të autorit të tekstit që ai e ka shfrytëzuar në një këngë të tij të mëparëshme, e për këtë të akuzosh autorin e muzikës se ka “vjedhur”, kjo është në të njejtn kohë sa primitive, aq edhe keqdashëse.

  2. Fitoi festival Europian ai/ajo Konchita austriak/e me mjekerr, fiton dhe ky/kjo Ermali. Eshte koha e ai/ajo- ve kudo…

    1. Mos u merzit lal, po nuk te pelqyen aiajo, mund ta zbrazesh karin tend te madh qe qin vetem pidha ne gojen time qe nuk jam aiajo po vetem ai. Po ty po s’te pelqeu s’ka problem, se trecereku i meshkujve te martuar ne pallatin tim ma ushqejne mire gojen me leng jete, aq sa me duhet kalendar. Mire ne dylberat qe kemi qene te cmendur gjithmone, po edhe ju qipidhasit c’paskeni qene mer jahu, edhe pidhin doni me e qi, edhe gojen e cunit te komshiut nuk e lini pa e mbush. Po me ngelet stomaku me barre.

  3. Arben,po te tregoj nje sekret,qe ma ka treguar Bushati.Ky?kjo Ermali,fitoi per faj te Saliut.Shkakun,gjeje vete,ne te gjitha shkrimet,apo sic i quan ai,”analizat”e Bushatit dhe Lubonjes,por mos harro edhe Lorencin.

    1. o Tironco i vjeter a i ri qofsh. Ermal Meta eshte nje pederas o njeri. Une per kete kategori nuk kam respekt jo San Remo te fitojne, por as festival Europian si Konchita. Kaq.

      1. O injoranti Arben !
        A mos mendon vërtetë që arti ka nevojë për “respektin” tënd ?
        Nuk janë zhabat me kuak-kuaket e tyre që mund të vlerësojnë misionin e artit.
        Ta kanë thënë autorët e këngës fituese të Sanremos, në tekstin e tyre se njerëz si soji juaj, çfardo që thonë e çfardo që bëjnë, nuk do të përballen dot me të drejtat e liritë njerëzore.
        Të keqen ja bëni vetëm vetes duke u vetëdemaskuar si zhaba.

  4. Ti nuk ke bere asgje per mua!
    Nje akuze e pameshirshme e kesaj jete duke vizatuar ne forme e substance kozmike me te qenesishmen; jeten njerzore plot art; duke shuar kufijte fizike gjeografike e duke vizatuar njeriun; njeriun e planetit Toke. Njeriun plot metafore me diellin e Kajros, me perendimin gjak ne Nice, me mjegullen e shiun e Londres, me asfaltet e gjakun njerzor dhe, me akuzen e fuqishme si imperativ -Ti nuk ke bere asgje per mua! Duke vizatuar ne kozmos e duke u kthyer ne kozmosin njerzor ne boshesine e jetes me Nena e Babllare pa Femij e femij pa prinder. Me lufta te padobishme e me nje aktakuze duke vene gishtin ne plage e duke e vene njeriun nen akuze: Ti nuk ke bere asgje per mua.
    Gjeja e pare ne nje kenge eshte muzika, po gjeja e pare nje koncert live eshte skena dhe skena e Sanrremos ku kendoj Ermal Meta e Fabrizio Moro ishte e zeze me diagonale e rrethore te telave me gjemba te gjakosura plot simbolike kuptimplote, me nje muzike ne plan te dyte me aksente e zerit te kengetareve ne plan te pare si nje akuze. Kenga ishte mbajtur nen ritmin e levizjes, nen dinamizmin e nje njeriut qytetar qe akuzon dhe eshte i vetedijshem ne hapin e kohes dhe dialogut qe leviz e duhet te levize me nje ritem akuzues, sa akuzues aq dhe apel si nje homazh te ndergjegjsimit te qytetarit per vetedijesim. Qe ne fillim te kenges mua me shfaqeshin imazhet e Giacometti-t E njeriut qe ecen dhe vetem ecen nga njera epoke ne tjetren qe nga neandertali e deri tek ky qe ne jemi. Kjo ishte kenga, melodia e zeri i kengetareve, poezia e tekstit qe te mberthenin ta dashuroje kengen dhe reagimet ishin dashuri qe ne shikim/degjim te pare. Nje kombinim i mrekullueshem zerit te kengetareve me ritmin e dialogut njerzor si akuze apel dhe homazh te njeriut qe vrapon/ecen ne dinamizmin e jetes. Eshte nje kenge me nje mesazh jete dhe jo te imagjinuar/romantik per lajle lule poetike duke notur ne fantazi puthjesh e dashnoresh te perveluar. Eshte nje kenge me nje tekst poetik qe te ben te ndergjegjshem, te ben te vetedijshem, te zgjon te njohesh vetveten. Nje kenge si nje vizatim grafik plot ekspresivitet te njeriut ne levizje. Nje kenge qe te hyn nen lekure si nje homazh i triumfit te njerzores, nje poezi e mrekullueshme, nje cope jete i kenduar me nje hap/ritem plot dinamizem te brendshem. Nje kenge qe thithet, perjetohet e shijohet se eshte nje realitet i ngritur ne art, nje kenge qe dashurohet me shikimin e degjimin e pare e te zgjon e sidomos per jeten e shqiptarit duhet te gjemoje ne ndergjen e te gjithve: Ti nuk ke bere asgje. I uroj suksese Ermal Metes dhe Fabrizio Moro; shancet jane te medha ne Eurovizion. Suksese.

    1. Deri sa te ndergjegjesohet njerezimi, e ftoj te bejme qejf ne erresiren qe veshtjell periferite e realitetit aktual. Aty ku epshi, pas merzise se tradicionales, gjen hapesira per te defryer eksitueshmerisht.

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike.

Kthehu